Paczki w kryminale chętnie przyjmę

Przy okazji poprzedniego komentarza zapowiedziałam, że odpowiem Państwu w następnym wpisie blogowym, tak też robię. Tym bardziej, że tym razem zagotowało się tutaj, a nawet zawrzało – oczywiście z powodu umowy ACTA, której, zdaniem większości spośród Państwa, nie potępiłam (w głównie nie potępiłam odpowiednio rządu i premiera), jak należy.

Nie dałam odporu tym „idiotom” i „kretynom” z rządu, czy „całemu temu tałatajstwu”, że pozwolę sobie zacytować niektóre określenia, wcale nie najostrzejsze. Przykro mi więc, że zawiodę Artura, który chciałby, abyśmy dyskutowali o sprawach poważnych, ale jak widać nie ma nie zbyt wielkiego zapotrzebowania. Bo oczywiście moglibyśmy podyskutować, jak to się dzieje, że mamy jakiś bezprecedensowy wzrost gospodarczy, 4,3 proc. którego nikt się nie spodziewał i który jest zasługą nie tylko społeczeństwa dzielnie stawiającego czoła trudnej sytuacji, ale także w jakiejś mierze rządu. Na ten temat wpisów jednak żadnych nie było.

Moglibyśmy zapewne porozmawiać o emeryturach mundurowych, w których zmiany przygotowano (wynegocjowano w ramach partnerskiego dialogu?) w wersji tak aksamitnej, że aż nieprzyzwoitej. Przyznam, że bardzo byłabym ciekawa Państwa opinii na ten temat. Podniesienie wieku emerytalnego jest tematem niezwykle gorącym i – Państwo wybaczą – dla mnie daleko ważniejszym niż umowa handlowa o podróbkach czy piractwie – jakoś jednak nie widzę zainteresowania. Moglibyśmy też o przyszłości prokuratury, bo to sprawa niebagatelna, a minister Gowin jak się wydaje ostro i dość kontrowersyjnie bierze się do roboty. Może zresztą ma rację, zważywszy na ostatni dziwaczny przeciek fragmentu ekspertyzy na temat winy BOR, której wiarygodność mocno podważył Leszek Miller ujawniając, że ekspert to po prostu były konkurent obecnego szefa. Jeśli prokuratura ma takich „biegłych”, to może Gowin powinien jeszcze bardziej przyspieszyć prace nad nowelizacją ustawy. Wszystko to jednak znikło pod naporem skrótu ACTA.

Tak więc panie Arturze, na inne tematy trzeba jeszcze poczekać, przy czym nie lekceważyłabym też tematu smoleńskiego, biorąc pod uwagę, z jaką siłą rozprzestrzenia się wiara, że jednak brzoza nie mogła złamać skrzydła, za którą stoi nie jakiś oszołom, ale mocno reklamowany – uniwersytecki profesor z Ameryki. I nic to, że wielu innych profesorów, także zamorskich, swoje wyliczenia też przedstawiło, osiągając zupełnie odmienne rezultaty. W końcu, zwycięży pogląd Kaczyńskiego, że miękka brzoza nie mogła złamać skrzydła, bo przecież jest przeznaczona do tego, aby dźwigać aż 40 ton, czyli połowę wagi samolotu, bo całą wagę czyli 80 ton dźwigają dwa skrzydła, czyli każde musi być tak silne, że siła brzozy się po prostu nie liczy. Łatwe upowszechnianie się różnych głupstw ma wielką moc, czego, niestety dowiodła także dyskusja u umowie ACTA, zwłaszcza zaś fakt, że wywołała ona takie emocje, wydaje mi się, że często zupełnie niekontrolowane.

Nie pójdę tak daleko jak andiboz, który bez ogródek stwierdził, że ten temat przerósł wszystkich uczestników bo tak różnorodnego bełkotu jeszcze na tym blogu nie było. Także dlatego, że – nie ukrywam – być może temat przerósł także mnie, bo do dziś jakoś nie widzę tej całej gamy zagrożeń, zwłaszcza wolności obywatelskich, tej cenzury, tej groźby konfiskaty każdego komputera, którą wielu spośród Państwa mnie straszy. Obietnicę paczek , jakie będą mi dostarczane do więzienia gdy już dostanę te 10 lat kryminału traktuję jednak z całą powagą.

Jeśli będą mogła, bo nie będzie to więzienie o jakimś szczególnie zaostrzonym rygorze, upomnę się. Bliższe jest mi stanowisko halena, Katarzyny, Lewego czy Sawy, którzy przestali rozumieć tych Bywalców blogu, którzy teraz dali się ponieść emocjonalnej antyrządowej fali, choć wcześniej w bardzo wielu sprawach stać ich było na racjonalne stanowisko. Bo tak naprawdę ta dyskusja nie ma już wiele wspólnego z samym dokumentem o nazwie ACTA, a jest dyskusją o premierze, coraz bardziej krytykowanym i rządzie, oczywiście złym, a być może najgorszym z możliwych, z czym ja akurat się nie zgadzam. Znam parę gorszych, a obserwuję polską politykę od 1989 roku i sporo pamiętam.

Bardzo się oczywiście cieszę, że w Państwa dyskusji jest tyle emocji, ale przykro mi, że tak mało tolerancji dla odmiennych poglądów, że każdy z góry wie wszystko najlepiej, a kto ma wątpliwości ten sługusem rządu. Mohawk pisze mi, że swoim poglądami nie mieszczę się już w bardzo wąsko pojętym centrum gdzie ceni się umiar i rozsądek, które reprezentuje określone grupy interesów i dla którego, jak rozumiem nie ma już miejsca. Nie wiem, jakie to grupy, bo mohawk ich nie definiuje, a ja jakoś ich nie widzę, ale powiem, że wolę być nawet w bardzo wąskim centrum, gdzie umiar i rozsądek, niż hasać swobodnie, wykazując się rewolucyjnym zapałem, aby się Państwu przypodobać. Chyba nie dlatego piszecie Państwo i dyskutujecie na tym blogu, abym się każdemu wyrażonemu tu poglądowi podlizywała.

Może rację ma chyba Vera (przepraszam, ale tyle było komentarzy i być może popełniłam gdzieś pomyłkę w notowaniu poszczególnych głosów), która wybiera się z listem otwartym do mojego szefa, aby mnie wylał z roboty, bo jestem za stara i nie czuję nowej rzeczywistości. Ten pomysł zaczerpnęła zresztą z mojego listu otwartego do prokuratora generalnego. Szkoda, że przy okazji nie ustosunkowała się choćby jednym zdaniem do tego, co napisałam do Seremeta, bo pisałam jednak o sprawach raczej ważnych. Tak mi się przynajmniej wydaje.

Tak więc mimo całej fali krytyki nie wpiszę się w ogólny nurt i dalej będę twierdzić, że rząd zawalił sprawę konsultacji, ale chyba środowiska internautów też, bo umowa wbrew temu, co Państwo piszą (m.in. Sławek) wcale nie była tajnie w Polsce procedowana, konsultacje trwają od dawna i nie jest tak, że tylko środowiska internautów mają rację. Jest natomiast prawdą, że w dyskusji wylała się takla fala demagogii i półprawd, a także zwyczajnych kłamstw, że praktycznie pole do dyskusji zostało zamknięte. Nie wierzę więc w żadne konsultacje i wyjaśnianie, moim zdaniem to mleko się już wylało i tej umowy nie będzie. Została zakrzyczana, nawet jeśli było w niej sporo rozsądnych przepisów. To już jest czysta polityka, za rządem albo przeciw rządowi, a więc nic sensownego z tego nie będzie.

Jeśli zaś chodzi o uliczne protesty, to przyznam, że sama nie wiem, jak je oceniać i co z nich wyniknie. Czy to jest już ruch polskich „oburzonych”, ile w tym autentycznej troski o wolność w internecie, a ile potrzeby draki, czy w ogóle potrzeby zademonstrowania swojego sprzeciwu przeciwko władzy, całemu establishmentowi, czy po prostu braku zaufania do władzy. Myślę, że motywy są różne i jest ich sporo. Mnie szczególnie w pamięci utkwiły dwie sceny. Podczas demonstracji w Lublinie grupa nastolatek roześmianych, najwyraźniej bardzo z siebie zadowolonych niosła tablicę z wielkim napisem „Komorowski, ty matole, skąd będziesz ściągał pornole?”, nad napisem narysowano grubą babę z rozłożonymi nogami.

W warszawskiej demonstracji przed kamerą stanęła dziewczyna, która – ściągając kaptur z głowy – mówiła do premiera: – Tusku, głosowałam na Ciebie, ale już nigdy w życiu nie zagłosuję, i mówię co to prosto w oczy. Spodobała mi się, ujęła mnie swoją żarliwością, a za tę grupę nastolatek było mi raczej wstyd. Nie wiem jednak, jaka twarz tego ruchu jest prawdziwa. I czy on w ogóle ma twarz.

Sławek pisze mi, że zraziłam do siebie młode pokolenie. Może, ale może jakiejś jego części jednak nie zraziłam, może nie wszyscy myślą tylko o ściąganiu pornoli?

***

Bardzo Państwu za całą korespondencję dziękuję, bo dawno prawie 400 wpisów nie przeczytałam tak dokładnie i z takim zainteresowaniem. Grace i Kartka z podróży pytają, dlaczego premier nie wykazał takiej determinacji w sprawie ratyfikowania Karty Praw Podstawowych? Nie wiem, ale żałuję, że nie wykazał i dawałam temu wyraz niejeden raz. Ale też jakoś nikt go nie poganiał, nawet opozycja lewicowa, która teraz sobie o karcie przypomniała.

Czesław pyta, jaką cenę zapłaci premiera za tę awanturę. Myślę, że nieprzesadnie wysoką, ale zapłaci. Zresztą, w najbliższym czasie będzie płacił cenę wyższą za sprawy poważniejsze, jeśli zechce zrealizować zapowiedzi z expose, a chyba zechce. Bardzo było przyjemnie wzywać rząd do wielkich i szybkich reform, myślę, że teraz szeregi entuzjastów reform będą topniały. Zresztą, jak się jest premierem, to się płaci. Po prostu. Tu nie ma zmiłowania.